--- vertaald door www.vertaalsysteem.nl ---
Verspreiding van dit studiemateriaal is illegaal! (www.anti-piracy.nl)
Hoe voel je je nu?
Het gaat wel.
Prima. Doet een beetje pijn. - Waar heeft ze je gepakt?
Hier.
Ik zie geen bloed.
Ik zie geen afdruk of wat dan ook. - Ik voel het wel.
Natuurlijk.
Dit is wat ik toen bedoelde. - Wat?
De jaren 90. Ik kan niet eens knipperen. Ik mis te veel.
Dat is geen ramp.
Je bent door een vrouw op je kop getikt.
Wat heb je haar gezegd? - Niets.
Je zei niets. - Ik vroeg haar naar de tijd.
'Hoe laat is het?' of 'Weet je hoe laat het is?'
Dat is een belangrijk verschil.
Ik vroeg haar hoe laat het was. Gewoon de normale tijd.
Je hebt een horloge. - Ik maak geen grapje.
Dus het was niet uitgelokt? Dat is belachelijk.
Heeft ze gezegd hoe laat het was? - Nee.
Waarom lach je? - Dat maakt niet uit.
Dan is het gedaan met ons. Echt.
Als soort.
Mannen zoals wij, die geven om ons werk, hun vrouwen...
Het is gedaan met ons als ze ons zo behandelen.
Hoe bedoel je? - We zitten in de wachtruimte...
terwijl de tijd verstrijkt, overgeleverd aan de klootzakken van boven.
En nu dit. - Inderdaad.
Het leven ligt toch voor het grijpen?
We zijn tien jaar geleden afgestudeerd. Dat is alles. Maar tien jaar.
Er is een hele horde jongeren uit op mijn bureau.
Ze worden productieassistenten. Dat bestond twee jaar geleden niet eens.
Alleen om in de koffiekamer te kunnen zijn. Als gieren wachten ze tot ik uitgeput ben.
Twee maanden op rij slechte cijfers? Ze zullen smullen van mijn ingewanden.
Ik ben niet gek hoor. - Natuurlijk niet.
Alles in orde? - Zo te zien wel.
Nee, serieus. - Het is eigenlijk nogal grappig.
Ja? Geloof het nu maar.
Grote vent. Deed aan honkbal, hoorde ik.
Waarschijnlijk trakteerde hij 's woensdags iedereen op een lunch.
Ja, dat deed hij.
Dat is allemaal leuk en aardig, en mooie verhalen over z'n vrouwtje in bed?
Hij zal er een mooie draai aan geven.
Over een jaar vraagt hij jou om wat ideeën door te nemen...
met een paar van de junior stafmedewerkers...
en 'Laat je voor mij de beignet liggen' Dat is de enige donut die ik lekker vind.
Ik zeg het je nu vast. Wees voorzichtig.
Waar werk je aan?
Ik bekijk hoe 'projectleider' zal staan op je briefhoofd.
Wees aardig voor me. - Laat maar. Ik zit je te pesten.
Let goed op die vent. - Is goed.
Hij is nieuw en grappig, een fantastische korte stop en aardig...
tot het bedrijf enige recessie kent
en hij je voordraagt voor Phoenix.
Hij is nu weer aan 't lobbyen om 'werknemer van de maand' te worden.
Juist. Ik zal voorzichtig zijn.
Ik meen het. Houd hem in de gaten.
Ik ga al bijna een jaar met dit meisje om.
Wat bazel ik nou. Jij kent haar al. Van die vistent, zo'n zes maanden geleden.
Die kleine brunette, Melodie? - Melanie, ja.
Zij was heel knap, zover ik weet.
Ik heb haar thuis gebracht en haar ouders ontmoet.
Ik heb zelfs ooit een ring gegeven. - Meen je dat?
Ja, ik vond haar echt leuk. - Daar lijkt het wel op.
En toen kwam het 'ik moet ook anderen zien' verhaal en al wat daarbij hoort.
Opeens sta ik 's nachts voor haar huis
en ga werken met wallen onder m'n ogen.
Ik bel drie keer voor ze mij terugbelt. De telefoon-viel-weg-smoes.
Toen besloot ik, 'Dit hoeft niet in mijn leven.'
Iemand die mij laat zitten? Een vrouw?
Het maakt me... Ik haat het.
Het lijkt dat alles...
je werk, deze vrouwen...
jou uit je evenwicht halen, of niet?
Ja, dat doen ze Howard.
We moeten er iets aan doen.
Weet je waarom ik nog vrolijk ben, een grijns op mijn gezicht heb, Howie?
Nou waarom?
Omdat ik me iets realiseer.
Ik bedacht dit een maand geleden.
Ik kwam thuis en Suzanne had haar biezen gepakt.
Ze was gewoon weg.
Echt? Jij hebt nooit...
Ze liet alleen een matras en mijn 'American Gigolo' poster liggen.
De trut had zelfs de lijst meegenomen.
Dus ik sta hier, geen briefje...
niet eens 'dank je voor vier jaar een dak boven mijn gebleekte blonde haar', niets.
En opeens zie ik het... de waarheid.
Het boeit me helemaal niets, niemand niet.
Een familielid, een baan, niks.
Het kon me niks schelen.
Begrijp me niet verkeerd. We zijn vrienden. - Zelfde school.
Precies, dat betekent iets. Maar die anderen...
die zijn er alleen als het goed gaat. Nee, zo werkt het niet.
Die verdomde Suzanne is waarschijnlijk in Arizona met duinbuggies aan het crossen...
zonder zich ook maar ergens druk over te maken.
Ik heb echt eens zin om iemand eens goed te grazen te nemen.
Natuurlijk.
Als we in India hadden gewoond...
kon je je verloofde verbranden op het dorpsplein...
voor minder dan wat zij jou heeft aangedaan, tot op de dag van vandaag.
Ik begrijp je.
Onthoud het, jongen. We blijven meedoen met...
die 'betaal jij de rekening', 'kan ik niet van gedachten veranderen', onzin...
en mogen we dan niet eens op het werk een grap maken?
We moeten later nog genoeg betalen, daar twijfel ik niet aan.
We moeten onze poot stijf houden.
Nooit de controle verliezen.
Dat is de oplossing, Howard.
Dat is de oplossing voor alles in het universum.
Vertrouw me.
Kom op. - Ik weet het niet.
Vind jij ons op corpsballen lijken?
We hebben whisky nodig.
Luister.
We zijn hier voor zes weken. Denk maar gewoon mee.
Het is gewoon perfect, zeker nu jij ook in een soort van scheiding ligt.
Stel dat we nu een of ander grietje vinden...
en ik weet wel dat we verschrikkelijk veel te doen hebben...
maar stel nu dat we toch iemand tegenkomen.
Zo'n kwetsbaar typetje.
Je kent dat wel, een jong muurbloempje of zoiets. Een beetje misvormd en zo.
Zo'n vrouwtje wat zeker weet dat het leven
en hiermee bedoel ik dus het rijke seksueel gezonde met romantiek gevulde leven...
voor haar altijd onbereikbaar zal blijven.
Je bent geweldig.
Stel je zo'n meisje voor...
zo'n boerse trut, die al nat wordt als je een potlood voor haar slijpt...
en we haar allebei tegelijk verleiden.
Je maakt een praatje, een dineetje, bloemen.
Niet gelijk de eerste avond aandringen, maar...
haar mee uit nemen, naar een ijsshow of zo.
Iets in die trant.
We, jij en ik, zetten gewoon steeds hoger in.
Plotseling heeft ze twee mannen in haar leven. Ze belt haar moeder.
Ze draagt weer make-up.
Het spel gaat maar verder.
Op een dag...
laten we haar allebei tegelijk vallen als een baksteen, en Jill...
zit met de kater.
Een uur later zitten we in het vliegtuig terug naar de beschaving alsof er niet is gebeurd.
Geloof me. Zij grijpt binnen een week naar de slaappillen...
en wij lachen hierom totdat we oud zijn.
Wat denk je?
Het is... - Is dat niet ideaal?
Weer wat waardigheid aan ons leven toevoegen?
Het mooie is, dat we voor de komende tijd, onszelf kunnen uitgeven...
voor wie we ook maar willen zijn.
Ik weet het, het klinkt nogal...
Ik wil je niet doen schrikken. Het is maar een idee.
Het is hetzelfde spelletje dat we op school speelden, maar dan beter...
want nu kunnen we wraak nemen voor de klote relaties waar nu in zitten.
Denk er maar eens over na.
Nee, ik bedoel, het is grappig. Echt.
Het gaat gewoon nogal ver.
Tuurlijk, en daarom is het ook zo'n perfect plan.
Dit is als een onbeschreven blad.
Het maakt niet uit wat er erna nog gebeurt...
promoties die je misloopt, je vrouw die er met een biochemist vandoor gaat...
en wie weet wat nog meer...
maar dan zullen we altijd dit hebben om op terug te vallen.
We zullen altijd kunnen zeggen: 'Oké, maar zij hebben haar nooit gehad zoals ons'.
Ik dat het verkwikkend en...
erg therapeutisch zal zijn ten opzichte van onze huidige vrouwen.
Oké, stel, wie nemen we dan?
Geen idee.
Ze loopt daar buiten ergens rond, wachtend om door ons gevonden te worden.
Wat zei ze?
'Ik vertrouw niets wat een week lang bloedt en niet doodgaat'.
Doe je dus mee?
Ja, ik doe mee.
Goed zo. We gaan er voor.
Laten we eens iemand kwetsen.
Hallo, hoe gaat het?
Hallo. Mag ik even?
Wie denk je dat ik ben, de loopjongen van de broodjes? Excuseer.
Het zal de koptelefoon wel zijn. Hoe kun je werken met muziek, 't zou mij gek maken.
Hoe dan ook. Ik heb dit bij.
Iemand wees jou aan en zei dat je goed was. Ik heb het voor twee uur nodig.
Als ik dit niet om twee uur terug heb, dan is het niet meer nodig.
Dan zit ik hier morgen naast je, en leen ik je potje tipp-ex...
en ik kan niet typen. Denk je dat het lukt?
Luister. Doe er gewoon een omslag rond.
Neem maar een van de bedrijfsfolders en doe die maar bij het...
Hallo?
Wat scheelt er toch? Heb ik ergens in liggen rollen of zo?
Nee. Je begrijpt er helemaal niks van.
Nee, dat is het niet.
Dat probeer ik je niet duidelijk te maken. Nee, dat is het niet. Zeg me niet van wel.
Ik ben nu hier met jou aan het praten en ik zeg nee tegen je, dus is het nee.
We komen er niet uit zo, omdat het niet zo is...
en ik blijf het niet telkens herhalen aangezien ik het niet doe.
Dit is een bedrijfstelefoon, ik ben aan het werk en we vallen in herhaling.
Ga maar rechtstreeks met haar praten.
Mam, ik zei nee.
Maakt me niet uit dat ze gebeld heeft. Dat wil niet zeggen dat ik moet terugbellen.
Nee, is niet.
Zeg haar dat ze je met rust moet laten, en mij lastig valt met haar gezever.
Nee, ik kan haar niet bellen. Dan moet ik met haar praten.
Waarom denk je dat ik haar nieuwe nummer niet wil? Zodat ik niet degene ben...
Nee, mam.
Zei ze dat?
Echt. De trut.
Nee, ik zei dat niet. Ik bedoel, ik meende...
het niet.
Al goed. Het spijt me. Ik weet dat het...
Luister, ik moet er vandoor.
We hebben jouw hulp niet nodig. Dank je.
Verkopers. Agressieve kleine eikels.
Hé, John, toch? - Ja, hoe is het?
Goed. - Mooi.
Hoe gaat het er boven aan toe? - Klote, ik heb niet eens een bureau.
Er lopen schilders rond.
Jij hebt tenminste een raam. Ze hadden twee weken geleden problemen met de airco.
Laten we het houden op een rustieke tint.
Maar goed, luister. Hoe zit het met dat meisje waar je mij naar toe stuurde?
Ze doet net alsof ik stront op mijn das heb hangen.
Sorry, ik had het je moeten zeggen. Ze doet altijd zo.
Het is verdomd vervelend. Je kunt nog geen twee minuten met elkaar praten.
Wat voor feministisch gedoe is dat? Ze denkt zeker dat ze een godin is of zo?
Doof.
Je neemt me in de maling.
En de koptelefoon dan?
Ik weet het niet. Zelfbewust, denk ik.
Ze loopt er niet mee te koop, toch niet als ik haar zie.
Niet te geloven.
Dank je.
Lieg ik?
Wat heb je nodig om haar aandacht te krijgen, een hondenfluitje?
Nee, ze lipleest. Knap.
Ze is hier al drie weken. Aangesteld door een van die agentschappen.
95 aanslagen per minuut.
Super. Kan ze praten.
Ik heb haar nooit gehoord.
Ik denk dat ze zo'n stem heeft.
Zoiets van... - Als een dolfijn.
Zoals een zondagmiddag gesprek met Flipper. Bedoel je dat?
Zoiets als dat.
Wat een meid.
Desondanks is ze wel knap.
Maar goed...
Bedankt.
Tot later.
Dit is geweldig.
Over vanmorgen. Ik was zeer onbeleefd. Ik heb mezelf niet eens voorgesteld.
Ik ben Chad Piercewell.
Leuk kennis met je te maken. Jij bent nieuw hier, niet?
Niet gegeneerd zijn. We zijn allemaal nieuw geweest, niet?
Dat is een mooie blouse.
Het is John Merrick. Het is het enige waar ik de hele tijd aan kan denken.
Ik zit tegenover de Olifant Man.
Ze is aantrekkelijk, niet?
Ja, ik zou zeggen van wel.
Groot? - Gemiddeld...
maar je zou haar moeten zien...
wanneer ze de simpelste klanken probeert uit te brengen.
A, E, I, O, U en soms Y. Het is juist de heilige graal voor dat arm schaap.
Na ongeveer vijftien minuten...
kan ik geen speeksel meer in haar mondhoeken aanzien...
of mijn taco salade komt omhoog.
Maar was ze leuk? Ik bedoel... - Leuk, ja.
Lief, vrijgevig, al die dingen. - Dat is goed.
Eén van de vriendelijkste mensen die mij ooit in het gezicht gespuugd hebben.
Ben je de muur aan het herpleisteren? - Ik kom.
Jezus.
Vertel me. Wat nog meer?
Ik heb haar hele familie geschiedenis op een stel bierviltjes neergeschreven,
want uiteindelijk vroeg ik haar te stoppen met praten...
omdat dat makkelijker schrijven was.
Dus nu lees ik die dingen de hele nacht en speel ik de quiz van twintig vragen.
Haar familie woonde in Duitsland, de luchtmacht.
Ze is haar gehoor verloren toen ze een jaar of acht was.
Ze heeft een zus die veldwerk doet, een doctor in de filosofie.
Ik zag haar foto. Een dikke trut, lijkend op een paard.
Vraag ernaar als je de kans hebt.
In elk geval, het ging eindeloos door.
Avondmaal?
Ja, we hebben gegeten. Raad eens wie er niet naar haar tasje greep toen de rekening kwam?
Filmpje? - Nee, nachtdienst.
Trouwens, ik pak het langzaam aan.
Kus bij de deur? - Natuurlijk.
Niet slecht. - Het was maar een klein kusje.
Ze ziet er niet slecht uit, maar je had die mond eens aan het werk moeten zien.
Al die kleine belletjes die groeien en vervolgens weer ploffen.
Meer was er niet nodig. Een zoen op de wang was meer dan genoeg.
Ze is hier geknipt voor.
Ja? - Beter dan ik verwachtte.
Hé, ik wil je niet controleren of zo, maar...
heb je die dossiers afgemaakt?
Ze liggen op je bureau. Als je ze even tekent, zijn we hier weg.
Mooi. Bedankt.
Ik kom er aan.
Je knijpt er toch niet tussenuit?
Nee, maar ik weet niet of zij...
Goed, want ik doe dit niet om een vrouw te vinden, juist?
Ik dacht dat we dit samen deden? - Doen we ook.
Goed dan. Het is niet leuk als we het niet samen doen.
Goed dan, ik ga er volgende week nog wel eens heen. Ik zal wel zien.
Goed, laat het een week rusten.
Kijk, we hebben het hier niet over één of ander kansloos geval.
Lieg haar maar iets smerig voor, wat je trouwens zo graag doet.
Dan praten we nog wel eens, oké?
Gaan jullie iets doen dit weekend?
Ja, ik dacht haar mee te nemen naar een productie van 'The Miracle Worker'.
Wat is dat, een film? - Laat maar.
Kom je nog of moet ik je telefoon laten doorschakelen?
Ik kom al. Verdomme.
In pak het wel. Schiet nou op.
Hier.
Denk je dat er nog iemand op kantoor is?
Absoluut.
Wat is het verschil tussen een golfbal en de G-plek?
Geen idee.
Ik zoek wel twintig minuten naar een golfbal.
Dat is een goede, ja.
Iemand van beneden vertelde me ze. - Ja, ze is grappig.
Ik moet deze nog buiten zien te krijgen voor het te laat is.
Ze zouden ons toch op zijn minst wat meer kantoor materiaal mogen geven.
Zeker weten. We lijken wel Lewis en Clark.
Ik zal ze iets laten weten dat het er aankomt.
Bedankt.
Hallo. Ik bel voor Christine. Mijn naam is Chad.
Heb je dat gedaan?
Dank u.
Nee, ik denk van niet.
Nee, mevrouw. Zeg haar maar dat we het allemaal heel erg vinden dat ze ziek is.
Ik vrees dat de griep hier al een paar weken huis houdt.
Ik hoop dat ze snel beter wordt.
Heeft ze de bloemen gekregen?
Mooi.
Nee, ik ben even met de pet rondgegaan. Het was geen moeite.
Ja, mevrouw.
Nee, ik wil haar liever niet wakker maken. Zegt u maar dat ik gebeld heb.
Oké, nogmaals bedankt.
Doe ik, u ook.
Tot ziens.
Volgens mij is alles zaken doen, wat je ook doet.
Jij die daar typt of mijn kans om dit project te leiden.
Het maakt niet uit. Alles in het leven is zaken doen...
zowel kinderzorg alsook nog zoveel meer.
We moeten voordeel halen uit de situatie, juist?
Zo denk ik er in ieder geval over.
Begrijp je, de situatie in je voordeel laten uitdraaien.
Dus, persoonlijk bekeken, dat is wat ik hier doe.
Ik liep voorbij, zag jou, denkend van 'Waarom ook niet', weet je?
Jij hebt waarschijnlijk een vriend, maar je moet je kans grijpen, niet?
En wie weet?
Misschien draait het wel voordelig uit voor beide van ons.
Zo, dat is dus een omslachtige manier om gewoon te zeggen...
dat ik een keer met je uit wil.
Misschien wat gaan drinken?
Trouwens, mijn naam is Howard.
Ik ben vrij dit weekend.
Howard, heb je even.
Ik ben zo terug.
Wat doe je nu? - Dat is ze niet.
Wat? - Dat is Christine niet.
Jij zei het vierde kantoor. - Ze is er niet, kom.
Kom op.
Maar ik heb haar mee uitgevraagd. - Laat haar. Laten we wat gaan eten.
Kom op.
Ik maakte me zo snel mogelijk uit de voeten.
Vanaf het moment dat ik achttien werd, vluchtte ik zo ver als ik maar kon.
Mijn broers, ik heb twee broers,
haalden hun vakbondskaart de dag na de diploma uitreiking.
Ik niet.
Mijn vader kon het niet aanzien.
Hij dacht dat het, het ultieme was. De Chrysler fabriek, wegvervoerder...
Hij kreeg er niet genoeg van.
Dat hele Norman Rockwell gedoe. Kerk, familie, beide ouders...
klein plaatsje in de buitenwijk en je bent in de hemel, toch?
Ik was klaar om me op te geven voor verdere studies in de negende klas.
Ze denken nog steeds dat ik gek ben, leven in de stad.
Serieus. Ik wilde daar niet aan meedoen.
Dus kreeg ik die honkbal studiebeurs.
Ja, verklootte ik mijn arm in het tweede jaar.
Dat was het moment waarop ik voor een diploma in bedrijfskunde ging.
Zo kwam ik in de bedrijfswereld terecht en ik hou ervan.
Niets speciaal.
Dat ben ik in een notendop.
Vertel me iets over jezelf.
Ben je met iemand?
Niemand?
Zeg het gewoon. Je spreekt goed.
Echt waar. Het geeft niets.
Goed, ik woon nu al enkele jaren in deze stad.
Mijn familie is vaak verhuisd toen ik nog klein was.
Mijn vader zat in het leger.
Hij stierf aan kanker, dus kwamen we hierheen...
mijn moeder en ik.
Haar geboorteplaats.
Mijn zus woont in Seattle.
Ze gaat naar school in Seattle.
Ik zou niet weten wat je nog meer zou willen weten.
Een zus, hé? Dat is fijn.
Heb je ook foto's?
Ik haat die vent.
En die vent ook.
Hij is echt een eikeltje. Heb je hem ooit ontmoet?
Nee. - Gelukzak.
Ik haat die vent daar echt.
Craig of Greg? Een van hen komt uit Pittsburgh.
Hij zuigt echt.
Hoe gaat het?
Goed. Ik heb je niet gezien sinds... - New Jersey, bij dat ene seminarie.
Ik hoorde dat je hier logeerde, dus ik... Dit is leuk.
Geloof je dat nou? Wanneer hebben ze jou hierheen gestuurd?
Tien dagen geleden. Voor training op het DATCOM systeem.
Oh nee. - Ik ken haar. Moet je dat gezicht zien.
Kutwijf? - Zeker weten.
Lijkt er wel op ja. Maar goed...
Jullie zijn hier toch ook om dat Computech ding af te maken, niet?
Klopt, en dat in zes weken. - Moet leuk zijn.
Die vent waar jij mee werkt. Wat is er met hem? Ik kan geen hoogte van hem krijgen.
Goede vent. Maar hij heeft voor het eerst de leiding, dus, je weet wel.
Lijkt me in orde. - Ja, geen probleem.
Hebben jullie je al een keer in het nachtleven hier gestort?
We hebben gisteren bij Arby's gegeten.
Oh Man. - Wat?
Ik veracht dat ventje. Verkoper uit Indiana? Ontzettende klootzak. Je kent hem nog wel.
Ja, Laurence. Hij was toen ook daar.
Precies, Laurence.
Hij is een klasse klootzak op zich.
Maar dan echt een eigen speciale klasse.
Ik haat die nicht.
Echt wel. Zorgen er maar voor dat je nooit met je rug naar hem toe staat.
Letterlijk.
Ik moet er vandoor. Ik zie jullie nog wel. - Het was leuk je te zien.
Jou ook.
Vind je die vent leuk? - Hem?
Ja. - Grapje zeker? Ik haat die zak.
Oké, de pauze is over.
Jullie zijn allemaal ontslagen.
Geintje. Het is goed dat we hulp van beneden krijgen. Stellen we op prijs.
Excuses voor die troep hier, ze zijn waterschade aan het repareren.
Chad noemt het... Jullie kennen Chad toch, nietwaar?
Hij noemt het ons kantoor in Jonestown.
Het was best grappig toe hij het zei. - Omdat ik 'Jamestown' zei.
Juist, Jamestown. Maar goed, dit was was de grootste verdieping die ze hadden...
compleet met computers en alles wat we nog nodig hebben.
We zullen het ermee moeten doen. Hoe pakken we dit het best aan.
Laten we ons opsplitsen in twee teams. Jij bij een, twee, een...
Ik dacht je de planning wou doornemen.
Juist. Wie heeft die grafieken?
We zullen ze eens doornemen.
Het is niets serieus. - Nee?
Ik ken haar pas, snap je? - Tuurlijk.
Ik nam haar een paar keer uit lunchen. - Ja.
Ik zie je vriend om de dag aan haar bureau.
Hoorde dat hij met haar naar de film geweest is. Kom op. Er is iets aan de hand.
Wat? Het is vooral werk. Ze typt wat voor ons.
We hebben haar allebei mee uit genomen. Niks speciaals.
Tuurlijk. - Echt niet.
Oké. Het zijn mijn zaken niet. - Precies.
Luister. Ik weet dat het waarschijnlijk... Maar ik vertel je de waarheid. Het is niets.
Gewoon toeval. - Oké.
Ze is een leuke meid. - Je mag haar hebben.
Meer lef dan mij.
Vind je haar niet knap?
- Komaan. Ze heeft een leuk figuur.
Absoluut. - Maar?
Je zou niet willen afgaan bij haar, niet?
In een bedrijf zoals dit, met deze mannen?
Absoluut niet.
Hallo? Ja, hoi.
Is Christine al thuis?
Nee. Prima. Oké. Nee, geen boodschap.
Is dit een van die telefoons?
Ik bedoel, ziet ze dit nummer? Hoe werkt dat...
Dat maakt helemaal niets uit. Ik praat toch met jou nu.
Ik kan het je evengoed vertellen, nietwaar? Ik ben alleen maar nieuwsgierig.
Oh, het is er zo een. Oké, bedankt. Vertel haar dan...
Excuseer, hier is iets op kantoor. Er gaat iemand met pensioen.
Ik weet niet eens wie.
Een momentje alsjeblieft. Ik ben zo terug.
Hallo? Wat?
Nee, die heb ik zelf nagekeken voordat ik ze liet opsturen.
Het was een goede suggestie om hier naartoe te komen.
Ik wist niet eens dat dit hier was.
Bedankt dat je me dit hebt laten zien, Christine.
Graag gedaan.
En je gaf me een excuus om niet naar een afscheidsfeestje te gaan. Ik waardeer dat.
Kijk even rond en bel me terug. Ik weet zeker dat ze daar zijn.
Kijk even rond. Oké.
Hallo? Het spijt me.
Ik probeerde haar te pakken te krijgen voor ze wegging, maar kon haar niet vinden.
Nee, het is niet belangrijk. Nee, het is...
Nou, het is leuk met je te praten.
Nee, mijn naam is Howard.
Dat is oké.
Ik wou alleen even wat kantoorzaken afhandelen.
Geen probleem.
Nee, geen bericht.
Dat is prima.
Goede avond.
Dus kun je...
Ik wil je niet in verlegenheid brengen, maar...
Geeft niet.
Nee, echt, geeft niet.
Ik zat aan die drive-in te denken waar je me vorige week mee naartoe nam.
Weet je nog, die film? - Ja.
Toen we aankwamen hing ik die speaker aan mijn kant.
Ik ging ervan uit dat je hem niet nodig had vanwege...
Kun je me nog volgen? -Ja.
Vast niet, het klinkt heel gek. - Nee hoor.
Had ik dat ding aan... - Nee, het was prima zo.
Weet je het zeker?
Hoe kun je... kun je het geluid voelen of...
Vergeet het. Het spijt me.
Nee. Mensen zijn nieuwsgierig. Het is oké.
Ik heb de meeste films op tv gezien.
Ik lees hun lippen.
Het helpt dat hun monden zo groot zijn.
Dat is geweldig.
Het spijt me dat ik het vroeg.
Het is oké.
Probeer hier corned beef te krijgen. - Goed.
Ik kan niet lang blijven. Alle anderen hebben besteld. Het stapelt zich daar op.
Druk bezig? - Ja, nogal.
Ik werkte aan de presentatie. - Je zult dit niet geloven.
Ken je die nieuwe? - Welke?
Die ene, meneer MBA, thuis. Hij heeft het nu al serieus verkloot.
Let op hem. Ik zei het je nog. - Oké...
Al dat materiaal dat je hem vorige week gefaxt hebt, kan hij opeens niet vinden.
Je houdt me voor de gek. - Nee.
Twee pagina's of zo gevonden. - Verdomme.
Ik heb het ontvangstbewijs op het prikbord gehangen. Je kunt het controleren.
Weet ik. Mag ik een servetje?
Hij geeft ons een slechte naam. - Maar het is zijn fout.
Eerst merkte hij het niet eens. Nu keert hij het kantoor binnenste buiten.
Net goed. - Ja, maar ik ben degene...
die mooi voor lul stond maandagochtend.
De uitdraai ligt nog steeds op mijn bureau, en iedereen vraagt hoe dat zit.
Had ik maar een diskette voor 's anderendaags gemaakt.
Dat zei ik nog. - Weet ik. Mijn fout.
We maken het vandaag wel af. Maakt niet uit, maar zo had ik het niet gepland.
En...
Hoe gaat het met Christine?
Het gaat goed. - Ja?
Ja. En jij?
Prima. Ik heb haar bloemen gestuurd.
Ja? Grappig. Ik ook.
Ik ben nog geen servies of een droomhuis aan het uitzoeken...
maar het gaat goed.
Het is erg leuk, eigenlijk.
Dat vind ik ook.
Je mag haar wat meer dan?
Ik weet het niet. Meer?
Ik ben niet zeker. Het is gewoon dat zo nu en dan...
ik wat rondkijk en denk...
Weet je, ik kan mezelf bijna zien bij deze persoon.
Ik bedoel, niet wanneer ze praat. Dan wil je alleen maar zo snel mogelijk verdwijnen...
hopend dat niemand gehoord heeft hoe ze haar tong in slikt terwijl ze probeert te praten.
Maar een aantal keer... Misschien is het die blik die ze me geeft of...
hoe de zenuwen in mijn arm reageren op haar aanraking.
Gewoon drukkend.
Ik bedoel, in godsnaam, we delen een drankje.
Ik weet het niet. Ik kijk naar haar, en met momenten...
en ik zie het, weet je, kinderen een Volvo in de garage...
en al die dingen daar tussenin.
Ze heeft absoluut iets. - Serieus? Ik bedoel, dat is...
Dat is niet helemaal wat ik bedoel, maar ik weet het niet.
Jij bent met haar uit geweest. Had jij dat ook?
Alleen zo nu en dan.
Jij? - Min of meer.
Werkelijk?
Nou, ik bedoel, ja. Ze is aardig, weet je?
Ik weet het.
Al bij al is het vreemd.
Dat is waar.
Gewoon zien hoe het gaat, denk ik.
Ja.
Het is een kronkelende weg die we bewandelen in dit leven.
Kijk waar het ons brengt. - Oké.
Lekkere sandwich? - Hij is oké.
Ze bedonderen je wel wat met het vlees.
Ja, dat doen ze zeker.
Je zei toch dat die kennis van jou oké was?
Dat is hij ook. - Waarom stuurt hij me dan naar Bozeman.
In Montana?
Net in het onafhankelijkheidsweekend word ik de stad uitgestuurd.
Hij wil dat ik een stand coördineer voor een of andere conventie.
Verdomme, ik had andere plannen. - Zeg het hem dan.
Ik heb hem al een e-mail gestuurd. Hij stuurde me dat daar.
Een soort top-systeem verhaal.
Wat zeg ik je? Macht corrumpeert.
Het echte oneerlijke hier is dat als ik een effectbal zou kunnen gooien,
weet je wel, maar een echte goede dan,
alleen dat maar, niets meer, geen opleiding, niets. Niets van dit alles zou nog uitmaken.
Tien jaar in de eredivisie spelen en dan met pensioen op Hawaii.
Ja, het leven kan klote zijn, hé?
Luister.
Veel plezier.
Hé. Het spijt me.
Ik werd opgehouden toen ik vertrok.
We misten een deadline. Ik moest de verantwoordelijken op hun plaats zetten.
Sorry. 'Op hun plaats zetten'?
'Op hun plaats zetten'... berispen.
Roepen.
Het spijt me. - Het is niets. Alles is al geregeld.
Hoe dan ook... - Nee, ik bedoelde voor de mannen.
Jammer dat ze een fout maakten. Ik weet dat je project erg belangrijk is.
Ze moeten zich belabberd gevoeld hebben.
Ja. Ik bedoel nee.
Het was niet zo erg.
Ik heb ze de fout uitgelegd...
maar dat hield me wat op.
Dat zit wel goed.
Bedankt.
Dit is leuk.
Dit is echt leuk.
Ik bedoel voor een plaats als deze, een stad van deze grootte.
Ja. Ik vind het erg leuk. Het is zo rustig.
Precies.
Dus dat moet...
Het spijt me. - Waarvoor?
Voor wat ik net deed.
Binnenkomen met die 'ik heb het zo druk' smoes.
Dus je hebt het niet druk?
Nou, nee. Ik bedoel, jawel, maar ik was niet druk.
Ik heb dat verzonnen.
Over het disciplineren van die twee mannen?
Ik verzon dat in plaats van de waarheid te vertellen.
Ik rende terug naar het hotel om een ander shirt aan te trekken.
Ik wilde er goed uitzien, dus was ik laat.
Dat is oké. - Nee het is niet goed.
Ik raak er zo aan gewend om te zeggen wat ik denk dat mensen willen horen...
ik vergeet dat ze soms gewoon de waarheid willen horen.
Dus, het spijt me. - Het is al goed. Echt.
Vergeef je me? - Natuurlijk.
Vergeet niet. Ik kan niet horen wanneer jij liegt.
Zeker.
Stuur een briefje. - Goed.
Dat is goed advies. Dank je. - Graag gedaan.
Je ziet er goed uit. - Nee.
Je bloost.
Ik ben blij dat je er bent, laat of niet.
Kijk. Ze zijn zo mooi, vind je niet?
Ja.
Oké, want we willen graag een tafel die uitkijkt op het water. Dat is wat we willen.
Ik zie het in de brochure. Dat is wat we graag willen.
Bedankt.
Ik had een idee.
Als we de verticale commando's downloaden, denk ik dat we voorbij kunnen gaan...
Weet je wat? Laat ze tien minuten wachten. Ik kom er aan om het uit te leggen.
Het spijt me.
We willen een beetje vroeg gaan eten.
Een uurtje of vier. Wanneer 't uitkomt.
Die heb ik dinsdag nodig.
Nee, de reservering is voor de vierde. Heeft u even?
Instructies betreffende het product. Ik moet deze aannemen.
Neem me niet kwalijk.
Ik weet dat het maar een meer is, maar het uitzicht rond deze tijd...
is erg indrukwekkend, vindt u ook niet?
Prima. U heeft mijn nummer toch? Kunt u me een bevestiging sturen?
Ik moet ophangen. Dank u.
Waarschijnlijk kunnen we volgende week zaterdag.
Als je tenminste nog wilt.
Ik heb wat rond gevraagd en 't schijnt een van de beste restaurants te zijn.
Waarschijnlijk wel.
Ik moet het even nakijken.
Ik denk het wel.
Ik moet weer terug.
Wil je mee lunchen? Tenminste, als je dat wil.
Ik wil wat dingen met je bespreken.
Kan dat later deze week?
Niet vandaag. Veel rapporten te maken zo aan het eind van de maand.
Tuurlijk, het was maar een voorstel.
Dat is een prachtige jurk.
Je ziet er mooi uit.
Dank je.
Die stijl past precies bij je.
Klinkt vast raar van een man als ik, maar ik heb daar oog voor.
Echt waar.
Je ziet er mooi uit.
Alles goed? - Ja.
Deze tent schijnt één van de beste barbecues in de stad te hebben.
Ja, dat klopt.
De reden dat ik wilde lunchen is
dat ik met je wilde praten over ons.
Gewoon even praten, snap je?
Ik moet dit zeggen en hier openhartig over zijn.
Dit is zo'n lastig deel van uitgaan,
als je iets gaat voelen voor een ander
en meent de volgende stap te moeten nemen.
Begrijp je wat ik bedoel?
Mijn kaarten liggen open op tafel. - Inderdaad.
Jij bent zo mooi.
Ik moet dit onder ogen zien. Mijn werk stopt hier binnenkort en...
je moet weten dat 't me niet uitmaakt wat je doet.
Je mag best uitgaan met andere mannen
en als we 'n tijdje uit elkaar zijn...
Ik wil gewoon dat je weet dat
wat er ook gebeurt, ik je vertrouw.
Dit is echt moeilijk.
Ik vind je leuk.
Daar, ik heb het gezegd. Het is eruit. Ik zal nu weer beter kunnen eten.
Het is echt zo.
Ik kijk naar jou en ik zie...
goedheid, aardigheid, vriendelijkheid.
Ik ben erg gelukkig met jou...
en ik wil dat onze relatie...
Je voelt dat dit een relatie zou kunnen worden...
toch?
Ik wil die koesteren en ons dan zien opbloeien.
Dat is wat ik je wou zeggen, dus...
laten we hier gewoon van genieten, en ik heb echt zin in spareribs.
Hoe gaat het met je?
Chris, heb jij Howard ooit ontmoet?
Ik heb haar wel eens gezien. Hallo.
Howard is de baas van het project waaraan ik werk.
Christine is secretaresse op de derde. - Is dat zo?
Ja. Wat een giller.
Opeens zie ik je overal. Ik bedoel, je weet hoe dat gaat.
We komen van dezelfde universiteit.
Hij studeert een half jaar eerder af, en nu is hij mijn baas.
Alleen bij dit project. - Ach kom op.
Niet zo bescheiden. Ze kozen jou boven mij en ieder ander. Jij bent de man.
Heb je even tijd om te zitten? - Nee, helaas niet.
Ik moet naar boven. Er liggen veel rapporten te wachten.
Einde van de maand, weet je wel.
Dat is nou jammer.
Verdorie.
Ik moet dit even beantwoorden, sorry. Excuseer me, ik ben zo terug.
Het spijt me zo.
Het is al goed.
Je houdt vast veel van deze plek.
Nee, hij had al andere plannen.
Het geeft niet.
Ik zou...
Sorry. Ik wil nog steeds...
Het is al goed.
Waar is Howard?
Hij zei dat hij weg moest.
Hebben jullie... Ik bedoel, jullie werken toch samen?
Klopt. Ik doe vooral de marketing. Howard coördineert alle divisies.
Je wist dat toch? Ze brachten ons zessen speciaal hiervoor samen.
Er komen en gaan hier zoveel mensen, dat ik het niet wist.
Maakt niet uit. Nu weet je het.
Het is wel een aardige vent.
Een geweldige kerel, een fatsoenlijk mens, lijkt me.
Echt, je zou eens met hem moeten praten.
Ik heb Howard altijd gemogen.
Trouwens, wil je een voorafje? Is dat goed?
Ik heb honger als een paard.
Die koffiekamer is een echte beerput.
Toen ik er vandaan kwam,
zat jij al op het toilet.
Zie ik drie stagiaires rondsluipen alsof het zomerkamp of een voedselgevecht is.
Het maakt me kwaad. En dan brengen ze alles ook nog mee naar boven.
Ja, ik zal ze er over aanspreken.
Mooi uitzicht hierboven. Hoe heb je dit gevonden?
Hoe heet ze ook weer. Christine.
Crimineeltjes zijn het, een plaats zo achterlaten.
Ze werken in een bedrijf van mannen en willen nog steeds dat hun mammie...
hun billen afveegt telkens wanneer ze op het potje gaan.
Er staan twee vuilnisemmers. - Precies.
Daardoor wil ik... Ik weet het niet.
Wanneer kwamen jullie naar hier? - We moeten een voorbeeld stellen.
Ja, je hebt gelijk. Ik heb al zoveel te doen.
Dat weet ik. Ik zeg dat er in theorie iets gedaan zou moeten worden.
Thuis zou het er niet zo uitzien...
en dat zouden ze moeten leren.
Dat is mijn mening maar. Niet belangrijk. - Natuurlijk.
Hoe gaat het? - Goed. Ik heb het druk.
Ja? - Ja, klanten, je weet wel.
Ik haal mijn deadlines toch dus... - Hé, wees blij daarvoor.
Ik zou graag alles in orde willen hebben tegen de vakantie.
Ik weet dat dit erg laat is, maar misschien kan jij tijdens het weekend terugvliegen...
het product afleveren, de presentatie doen.
Als jij het goed vindt tenminste. Ze willen weten wat we gedaan hebben.
Ik dacht dat jij ging teruggaan? - Dat was ook, maar ik heb zoveel te doen.
Zoals wat? Het is weekend.
Nou, dingen.
Waarom stuur je John niet? Hij is er van op de hoogte.
Dat was ik van plan, maar hij kent de stad en de betrokkenen daar niet.
Ik denk dat je het product met deze wijzigingen wel kunt verkopen.
Als jij het goed vindt tenminste.
Als je dat niet bent... - Tuurlijk. Ik word ervoor betaald.
Er zijn geen vakanties. Leg het op je bureau. Ik haal het vrijdag op.
Perfect. Ik zal een oogje in het zeil proberen te houden.
We komen maandag samen en spreken alles even door. Ik stel het op prijs.
Ik wilde Christine mee naar een wedstrijd of zo nemen. Iets met pit.
Een stad als deze heeft er genoeg van. - Ja. Het spijt me.
Weet je, werk komt op de eerste plaats.
Jij bedenkt wel iets? De spanning er in houden.
Probeer ik, maar ik heb 't vast te druk. - Ja, met dingen.
Maakt niet uit. We hebben toch nog even voor de grote finale.
Over die lunch van vorige week. Ik wist niks van jullie plannen.
Ik zag 't aan die blik op je gezicht. - Geeft niet.
Nee, echt. Het spijt me. - Maak je niet druk.
Ze had je zeker niks verteld, of wel?
Dat dacht ik al.
We moeten wel voorzichtig zijn nu ze ons samen gezien heeft.
Misschien moet een van ons zich terugtrekken.
Misschien wel.
Maar wie dan? - Dat maakt niet uit.
Ik wil alleen niet te opvallend zijn.
Absoluut. Of betrapt worden.
Verder alles goed? Geen twijfels of zo.
Nee, ik ben nog steeds...
Jij wel? - Ja.
Heb je ooit nog iets van dat meisje gehoord?
Ja. Ze belde mijn moeder.
Dat meen je niet.
Ik word alsmaar gebeld, maar niemand spreekt een bericht in.
Ze durft me zelf niet te bellen. Dat maakt me kwaad.
Geef haar een kans, koop een ring... - De trut.
En ze komen weer terug. Te laat zeker?
Mijn moeder bellen? Ik begrijp dat
jij een berichtje kreeg vorige week.
Wat? - Van Suzanne.
Dat ja. Geloof je dat?
Ik was niet aan het snuffelen, maar ik zag 't toevallig op je PC.
Ze heeft nooit terug gebeld. Kijk, en dat bedoel ik nou.
Ik weet het. - En als je dan meelij krijgt met iemand...
zoals Christine,
beantwoorden ze dat met een klap in je gezicht.
Vrouwen, de lekkere, ze zijn 't meest frigide.
Eigenlijk maakt het niets uit. Van binnen zijn ze eender.
Vlees, kraakbeen en haat. Op 't punt om uit te barsten.
En ik heb het helemaal gehad met hun gezeik. Snap je me?
Ik moet wel iets doen.
Zeker.
Ik zie je graag buiten het werk.
Dat heb ik nog nooit gedaan.
Je hebt een mooie kamer.
Is dat zo?
Ik ben zo blij met jou.
Ik ben gewoon blij met je.
Ik ben klaar. Dat klinkt zeker dom.
Je klinkt me geweldig in de oren.
Je bent zo kwetsbaar.
Ik kan me niet inbeelden dat je niet bij me bent.
Je voelt zo perfect in mijn armen.
Ik kan niet geloven dat ik er de vierde niet ben.
Ik wilde het echt. - Ik weet het.
Je moet werken. Het is niet jouw fout.
Ja. Maar het is nog steeds klote.
We moeten weer aan het werk.
Chad. - Wat?
Hou je van me?
Het spijt me. - Nee.
Wat?
Ik denk dat ik van je hou en ik wil gewoon...
Ja, ik hou van je.
Nee, ik wil geen schatting. Ik wil het ding verkopen.
Wil het gewoon schoon laten maken.
Misschien kan je eens naar de achterste paal kijken. Die voelt los aan.
Ik bedoel, ik weet dat hij het is.
Het eindigde haast met het afrukken van een meisje haar vinger.
Ze wilde het de eerste keer niet.
Een paar weken later, kon ik haar niet zover krijgen om het terug te geven.
Gewoon eens proberen.
Het eindigde op een nacht met een worsteling bij haar op de vloer...
ik die aan haar hand trok en zij die schreeuwde.
De buren aan de deur. Wat een zootje.
Daarom is het een beetje gebogen.
Daarenboven heeft het maanden in mijn portefeuille gezeten.
Dus herstel het gewoon en zorg dat het in orde is.
Ik ga wat naar je producten kijken.
Het is een schande. Dat is het.
Ik weet het.
Jullie zijn bevoorrecht. Weten jullie dat? - Natuurlijk.
Niet 'natuurlijk' en dan mij alles verwijten wanneer je wat verder in de gang bent.
Ik wil dat je het weet omdat het waar is, en niet omdat een kerel...
in dit geval mijzelf, maar het kan iedereen zijn,
zegt dat het waar is.
Ik kon dit ook gewoon afblazen. Ik moet morgen een vliegtuig nemen.
Je zelf laten ontdekken wat het leven juist is.
Dan had ik je geen dienst bewezen. En dat meen ik.
Ik neem je niet in de maling. Koester dit.
Kijk, jullie jongens zitten achter het stuur.
Jullie kunnen alles laten gebeuren wat jullie willen. Jullie behoren tot dit bedrijf.
Maar jullie liggen maar wat te flirten, elkaar achterna zittend in de koffiekamer...
rondhangend met de kerels van verzending.
Waar zit jouw verstand?
Ik bied je een kans aan. Keith, niet? - Ja, 'Keif'.
Keith of Keif? - Keif.
Welke? - Keith.
Nou, jij moet het weten.
Ja. Howard is pas over een uurtje terug. Geef maar hier.
Dank je.
Ik geef je de mogelijkheid om met de top om te gaan. Verknoei dit niet.
Soms kijk ik naar jullie jongens, stagiaires die bij een project horen,
en vraag ik mezelf af, 'Heeft hij het lef hiervoor?'
Die vraag stel ik me steeds weer.
Dat heb ik. - Ja?
Ja. 'Vaag' maar aan gelijk wie.
Laat me je een professionele tip geven.
Het woord is 'vraag'.
Oké?
Wil je ooit een job als de mijne, niks doen en in het midden van de belangstelling?
Het ligt daar voor het grijpen.
Je bent al zo ver gekomen. Je moet gewoon die kans grijpen.
Maar je hebt het zwaar geschut nodig voor deze taak.
Nu moet je zeggen dat je dat hebt.
Ja. - Genoeg om met de hoge druk om te gaan?
Goed.
Laat ze maar eens zien dan.
Je ballen. Laat maar zien wat je in huis hebt.
Ik... - Ik ben geen homo, Keith...
die je van achter de tafel gaat bespringen.
Ik wil gewoon zeker weten dat je hebt wat er voor nodig is.
Ze vroegen mij iemand aan te bevelen voor het management training programma.
Dus beslis maar.
Wacht.
Laat me je ballen zien.
Ik ga... - Luister.
Jij hebt een paar zoals iedere man die rondloopt er één heeft. Gebruik ze.
Daar draait het om in zaken doen:
Wie heeft er de grootste zak met venijn en durft die te gebruiken.
Wees niet verlegen.
Oké. Uitstekend.
Alles goed?
Goed.
Haal me een kop koffie voor je vertrekt, oké? Zwart is goed.
Misschien kunnen we straks een wandeling aan het meer maken.
Er is naar het schijnt een geweldig vuurwerk straks.
Is alles in orde?
Ja. - Deze plek, de maaltijd? Is het in orde?
Natuurlijk. - Goed.
Ik wilde je vertellen... - Howard...
Misschien is dit niet het ideale moment,
maar ik geef om je, Christine.
Ik wil dat je weet dat ik je heel graag heb.
Howard, ik heb... - Ik wil je gewoon niet verliezen.
Ik weet dat we wat vrijheden zouden opgeven...
en de afstand zou een probleem zijn, maar...
Nee, wacht. - Ik kan een overplaatsing krijgen.
Ik heb je gewoon nodig.
Ik besefte dat en...
ik zeg het je.
Ik heb je nodig.
Dat heb ik geleerd.
Alsjeblieft, luister naar me.
Ik heb dit te ver laten gaan.
Te ver? - Ja.
Ik had het je eerder moeten zeggen, maar...
ik hou van iemand anders.
Wat zeg je?
Ik heb een fout begaan.
Ik bedoel, ik heb je graag. Echt.
En je hebt al die plannen gemaakt.
Ik wilde niet dat je dacht dat...
Maar het was fout van me om naar hier te komen.
Nee. Ik bedoel, nee.
Dit is onze uitstap. Wij hebben dit gedaan. Niet ik alleen.
We hadden afspraakjes, zijn uitgeweest. Wat zeg je...
Het is de man waarmee je me gezien hebt bij de lunch.
Chad. Je vriend van op school.
Chad en ik...
Dat is degene waarvan ik hou.
Ik weet dat het een verrassing is...
voor mij ook.
Chad. - Ja.
Hij heeft je heel graag. - Ja?
Ja, dat doet hij.
Het spijt me.
Juist. - Nee, echt.
Natuurlijk. - Howard.
Oké, het spijt je. Geweldig.
Ik wilde je niet...
Het is allemaal mijn fout. - Nee.
Ik had niet met jullie beide mogen uitgaan.
Jullie hadden dit moeten weten.
Als...
je een tijdje niet met iemand uitgaat,
vraag je je af...
of je aantrekkelijk...
of interessant bent voor iemand.
Je laat het te ver gaan bij de eerste mogelijkheid.
Dat is wat ik gedaan heb.
Ik begrijp het.
Het is gewoon...
Toen ik je bij de lunch zag die dag,
en je dingen zei zoals 'vrienden'...
en je samen naar school ging.
Ik kon het niet geloven.
Ik had er geen idee van dat jullie twee...
Het was het noodlot.
Ik wilde niemand kwetsen en het spijt me zo.
Het was zeer leuk. Echt waar.
Dit is...
Laten we hier weggaan. Pak je spullen gewoon bijeen.
Ik zal...
Ik zal de rekening betalen.
Het spijt me.
Ja.
Wat scheelt er? - Ik kan niet...
Wat? - We wis...
Wat? - We wisten het.
Ik weet niet waar je het over hebt.
Je bent met me uitgeweest, had afspraakjes, had plezier met me...
maar je ging naar bed met hem.
Zeg maar niets. Ik weet alles.
Ik zit hier, een klootzak die om je geeft...
en jij bent verliefd op hem.
Alsjeblieft... - Ben je zo wanhopig dat je niet...
verder kunt kijken dan je neus lang is?
Chad? Hij heeft je niet graag.
Hij haat je.
Hij walgt van jou en je zielige achterlijke stem.
Zo noemt hij het in ieder geval.
Christine, geloofde jij die onzin?
Elkaar op feestjes zien? Hij is mijn vriend, zie je?
We gingen thuis al met elkaar om.
Ontwaak maar uit je droom. Je werd gebruikt.
Het is een spel.
Voor Chad was het een spel, en hij vond jou 'zo perfect', zei hij.
'Ze is doof.' Dat draaide het om en niet het verliefd op je zijn.
Niet de bloemen en de gevoelens die ik voor je heb.
Nee, het moest een sport zijn, om te zien hoe je er aan onderdoor ging gaan.
Ik zeg het je... - Stop!
Christine, ik...
We hebben dit gedaan, en het spijt me zo...
Maar ik kan het niet veranderen want het is waar.
Nee. Chad zou dat nooit doen!
Waarom vertrouw je hem?
Kijk me aan. Wat heb ik jou ooit misdaan?
Vriendelijkheid, beleefdheid.
Wat is er mis met je? Kun je niet inzien dat ik de goede ben.
Ik ben de goede persoon hier.
Ik kan niet veranderen wat we gedaan hebben en ik ben een lul...
en een klootzak en alles wat nog op je lijstje staat, maar ik ben wel hier.
Ik ben hier, en ik zeg tegen je...
ik hou van jou.
Hier. Alsjeblieft.
Het is voor jou.
Hier.
Alsjeblieft. Neem het maar.
Het is voor jou.
Het is geen spel meer voor mij.
Neem het.
Alsjeblieft, neem het aan. Kom op.
Blijf van me af. Nee!
Je bent verdomme invalide.
Denk je dat je kunt kiezen? Dat de mannen aan je voeten liggen?
Wil je Chad bellen?
Hem even opbellen?
Vraag hem maar naar onze kleine wedstrijd, doe maar.
Goed. Ik lieg. Geloof mij maar niet!
Ga maar naar hem.
Ga maar. Rol je maar op en ga in zijn schoot liggen.
Zuig aan zijn verbitterde tong. Het kan me...
Ik hoop dat je heel blij bent.
Wat is er? - Niets.
Een beetje uit mijn doen, dat is alles.
Ik kon gisteren niet komen, maar je hebt gehoord wat er gebeurd is, niet?
Gedeeltelijk. Ik had wel tien berichten op mijn voice mail staan toen ik binnenkwam.
Ja, ik heb je pieper ook geprobeerd. Ik kon je nergens bereiken.
Ja, ik zal hem waarschijnlijk uitgezet hebben. Maar wat is er gebeurd?
Niks. Ik had alleen ongeveer een dozijn kerels hier staan in hun vrije weekend...
en vier pagina's zijn zo onduidelijk, ik krijg ze niet gelezen.
Wat? - Zelfs de toegangscodes niet?
De oude man bekijkt me alsof ik zijn T-schot op de achtiende hole verkloot heb.
Geweldig.
Hij was niet blij.
En? - Ik kreeg die gast van beneden te pakken.
Ik had hem meegebracht.
Hij zocht wat en vond voldoende om in het systeem te komen. De rest heb ik verzonnen.
We zitten gedekt voor nu, maar...
Ik heb die kopieën zelf gecontroleerd.
Ik weet alleen dat ik heb meegenomen wat jij klaargelegd had voor me.
Ik opende de enveloppe voor zijn ogen.
Ik weet zeker dat ik het gedaan heb.
Ik moet donderdag terug naar een vergadering van hen.
Dat zal wel meevallen. - Ja, stelt niks voor.
Je hebt hun zondag brunch verknoeid. Hoe erg kan dat zijn?
We zijn hier volgende woensdag toch weg.
Precies. Nou, ik vrijdag, maar...
Het ziet ernaar uit...
Tot later.
En hoe zit het met jou? Goed weekend gehad? Ik bedoel, gezien de situatie.
Gaat wel. - Heb je Christine gezien?
Echt? Wat hebben jullie gedaan?
Beetje rondgereden, diner. Je weet wel.
Een ritje? Dat is leuk.
Vreemd. Een perfect leventje aan het nastreven?
Ja. Wat dan ook.
Er gaat niets boven een ritje als je wat tijd voor jezelf nodig hebt.
Ik zie je later, oké?
Ja. Sorry.
Ik zie het gewoon niet zo zitten, dat is alles.
Ik werk hier al zes jaar.
Ik laat mij niet zomaar mijn baan afpakken.
Bel me dan tenminste uit beleefdheid op, weet je?
Wat probleempjes en opeens ben je overgeplaatst naar de klantendienst.
Dat slaat nergens op, juist?
Het interesseert mij niets dat Chad meer ervaring heeft met software.
Daar hadden ze aan moeten denken voordat ze...
mij degradeerden, opeens...
Dat gaat iemand mogen uitleggen, juist?
Waar heb je het over?
Niets. Ik klets maar wat.
Jezus, gelukkig is het hier niet zo.
Wat je zegt.
Je draait je rug, gaat weg voor een weekend en plots word je herleid tot niets.
Ik bedoel, werk, mijn ex-vriendin...
Nou, dat is een verhaal op zich.
Zij wil niet met mij praten, maar ze belt wel mijn ouders op.
Ik bedoel... God, alles gewoon.
Wat is me overkomen?
Ik was zo'n flexibel persoon.
Ik wil niet...
Nee? Het is al goed.
Nee. Dat bedoel ik niet. Ik heb...
Wat?
Het spijt me dat ik je een paar dagen niet kon zien, maar...
we zijn alles aan het afronden en het was zeer druk.
Ik wilde je wel zien. Ik heb een boodschap bij je moeder achtergelaten.
Weet ik. - Wat?
Kom eens hier.
Kijk.
We gaan elkaar nog zien.
Ik beloof het.
Ik weet dat het moeilijk is.
Hou je van me?
Ja. Net zoals gisteren.
Hou je echt van me?
Natuurlijk.
Wat is er? Je bent de hele avond al zo stil.
Weet ik. - Wat?
Nee, serieus. Wat is er? Heb ik iets gedaan?
Ik weet wat er gaande is.
Wat?
Ik weet niet...
Bedoel je Howard?
Jij en Howard, juist? Je bent een paar keer met hem uitgeweest toen ik weg was.
Ja. - Hij vertelde me over je uitstap.
Hij vertelde het me toen ik hem naar het vliegveld bracht.
Ik ging het je vertellen, maar, ik bedoel...
Het maakt niet uit. We hebben het toch gehad over andere mensen ontmoeten, niet?
Ja, maar, ik weet... - Ik zei al dat het niet uitmaakt.
Ik dacht gewoon dat je je schaamde. Daarom heb je niks gezegd.
Nee! Over wat jij aan het doen bent.
Ik kan niet meer volgen. Ik heb geen idee waar jij het over hebt.
Wat jullie twee met me doen.
Howard vertelde het me. - Christine...
Kijk. Dit slaat nergens op, want ik heb echt geen idee. Oké?
Het spel.
Jullie spelen een spelletje met mij, niet?
Speel jij een spelletje met mij?
Zeg het me.
Howard heeft het je verteld, niet?
Kijk eens aan.
Oké. Zeg even niks en laat mij het uitleggen.
Het... verdomme!
Christine, het... Het was geen spelletje.
We zagen je beide, en we...
Alsjeblieft, probeer dit te begrijpen.
Het werd een soort wedstrijd omdat we beide wilden dat...
Ik ging je toch teleurstellen, maar ik kan niet doen alsof...
dus de boom in ermee.
Verrassing.
Hoe voelt het?
Ik bedoel op dit moment.
Op dit ogenblik. Hoe voel je je vanbinnen, nu je dit weet?
Vertel het me.
Is dat alles?
Doet het maar zo weinig pijn?
Nou, dan zal ik maar vertrekken.
De daad zit erop.
Wie is het? - Ik.
Wat is er? Het is bijna één uur.
Bij mij thuis. - Ja, sorry.
Ik kon niet slapen.
Leuk.
Het is hier iets kleiner dan je vorige woning.
Klopt, maar het is een geweldig oud gebouw en dat park natuurlijk.
Precies, het is geweldig. - Ik ben nog steeds aan het opknappen.
Zo te zien heb je een nieuwe lijst voor 'Gigolo'.
Juist?
Het ziet er goed uit.
Het heeft bijna... en ik bedoel dit op de juiste manier...
een vrouwelijk tintje.
Dank je, Howard.
Ja.
Maar, wat is er?
Ik weet het niet. Ik bedoel...
Verdomme.
De laatste dagen slaap ik maar drie uur per nacht of zo.
Ik kan niet eten.
Ik kon zelfs de rijstpap die ik gisteren gekocht had niet binnen houden.
Een half uur later kwam ze eruit.
Fascinerend. - Ik maak alleen mijn punt duidelijk.
Ik ben ziek, Chad. Ik ga hier dood.
Ik bedoel, deze hele...
Ik weet het. Het brengt mij ook in een klote situatie. Ik heb er niet om gevraagd.
En dan plaatsen ze jou ook nog over naar beneden met die nieuwe kerel.
Ik bedoel, verdomme.
Ik heb je gezegd uit te kijken. - Nee, Chad...
Wil je dat kantoor in de hoek? Ik kan iets zeggen...
Luister.
Het is Christine.
Ik moet met jou over haar praten.
Je hebt het gedaan, juist? - Wat gedaan?
Het haar verteld. - Ja, het kwam er...
Je hebt me wat buiten spel gezet, weet je?
Je had me wel iets mogen zeggen.
Ik dacht dat het een ongeschreven wet was dat we het hoe en waarom voor onszelf hielden.
Ze zei dus dat je haar alles verteld had.
Ja. - En?
Kom op, Chad. - Wat, Howard?
Ik ben gewoon nieuwsgierig. Daar heb ik recht op, denk ik.
Maar hoe voelde het nu eigenlijk?
Vreselijk, oké?
Jezus, ze stortte helemaal in. - Heb je haar verteld dat ik...
Ja, ik zei het haar en nu ik het bekijk... God, ik kan het niet geloven.
Ik wou dat ik er was. - Ik heb zoiets nog nooit gedaan.
Ik hield het kort, klaar in een secondje.
Ik liet haar huilend in de kamer achter.
Toen ben ik naar de Pizza Hut gegaan.
Het was jouw hotelkamer trouwens.
Wat?
Kijk, ik wist dat je nog bezig zou zijn, dus heb ik het maar gedaan.
Een dienstmeisje opende de deur en ik...
Wel, ik heb hetzelfde gedaan als toen ik haar voor het eerst neukte.
Ik dacht dat je haar daar misschien zou vinden, dus...
Chad. - Wat?
Ik probeer je duidelijk te maken dat ik verliefd ben op haar.
Jezus Christus.
Ik bedoel, weet je... Het is wel een spel en zo.
Het is grappig. Eerst ga ik akkoord met je, maar... verdomme.
Wat?
Sinds wanneer is zij hier? - Wat bedoel je?
Wat wil je zeggen? Dat is Suzanne, niet?
Ze slaapt in het midden van jouw king-size bed. En wat wil dat zeggen?
Ik bedoel, wanneer krabbelde ze terug?
Welke dag is het vandaag? Vrijdag?
Ja. - Dus, vrijdag. Drie dagen...
Nooit.
Ze is nooit weggegaan, Howie.
Je wordt wat sentimenteel, en ik moet gaan slapen.
We gaan morgenvroeg naar het strand, als je de waarheid wilt weten.
Ze is nooit weggegaan.
Ze is altijd hier geweest.
Maar ik...
Nou, dan...
Waarom dan?
Waarom, Chad?
Omdat ik het kon.
Mijn God.
Hoe voelt het, Howie?
Hoe voelt het om iemand echt te kwetsen?
Mijn God.
Ik zie je maandag.
Hoe laat is het?
Ongeveer één uur.
Ben je niet moe.
Nee, ik was een programma aan het afmaken.
Je ruikt lekker.
Dank je.
Was er iemand hier?
Ik dacht iemand gehoord te hebben. - Nee.
Ik was tegen mezelf bezig.
Echt?
Ja, ik bereidde mijn presentatie wat voor, dat is alles.
Je kent me, toch?
Natuurlijk.
Als ik aan het werk ben,
kan ik praktisch als wie dan ook klinken.
Luister.
Luister naar me!
--- vertaald door www.vertaalsysteem.nl ---
Verspreiding van dit studiemateriaal is illegaal! (www.anti-piracy.nl)